Sol Parti hükümete girmeye odaklanınca stratejik hata yaptı

Almanya’da 26 Eylül’de yapılan genel seçimlerin ortaya koyduğu sonuçları üzerinden vakit geçtikçe daha iyi okuyabiliyoruz. Liberallerin (FDP …

Almanya’da 26 Eylül’de yapılan genel seçimlerin ortaya koyduğu sonuçları üzerinden vakit geçtikçe daha iyi okuyabiliyoruz.

Liberallerin (FDP) oyları bilhassa genç seçmenler ortasında yükseldi zira liberaller korona krizinde toplumsal hakların kısıtlanmasına ve kapanmaya en net biçimde karşı çıkan parti oldu. Almanya’nın en kıymetli sıkıntılarından biri olan ve gençleri ilgilendiren dijitalleşme sıkıntısına en net yatırım yapacağını söz eden partiydi. Doğal gerisine aldığı güçlü maddi dayanakla yürütebildiği görünür olan bir seçim kampanyasıyla oylarını yükseltmeyi başardı.

Ortaya çıkan sonuca bakıldığında merkez partilerin hiçbiri kazanan parti olamadı. Toplumsal Demokrat Parti’nin oyunu yüzde 13’lerden yüzde 26’lara çıkarmış olmasında tahminen Olaf Scholz’un başarısı olduğu kadar başka partilerin yaptıkları stratejik yanlışların da tesiri yüksek oldu. Seçimin son günlerine kadar yüzde 30 üzere büyük bir çoğunluk kararsız seçmendi. Kâfi değil ancak en azından koalisyon kurabilecek partilere oy verelim koalisyon kurusunlar diyenlerin de yüzdesi az değildi.

Seçimlerin en önemli kaybını yaşayan partilerden biri de yüzde 4,9 alarak ülkedeki yüzde 5’lik barajın altında kalan Sol Parti (Die LINKE) oldu. Partinin oyları yüzde 9,2’den yüzde 4,9’a düştü. 2 milyondan fazla seçmenin oyunu kaybetti.

Sol Parti yüzde 5 barajının altında kalsa da, federal seçim kanununda ‘temel misyon maddesi’ olarak tanınan husus sayesinde toplam 39 üyesi ile parlamentoya girdi. Bu hususa nazaran, bir partiden en az üç adayın direkt seçilmesi halinde, yüzde beşin altında kalsalar bile, ikinci oydaki hisseleri kadar sandalye alabiliyorlar. Sol Parti de eskisi üzere bir küme olarak değil, bir parlamento kümesi olarak çalışabilecek. Federal Meclis iç tüzüğüne nazaran, meclis kümesi statüsünün kıstası seçim sonucu değil, bir partinin milletvekillerinin en az yüzde 5’ine sahip olup olmadığıdır. Sol Parti de milletvekilliği olarak yüzde 5,3’lük bir orana sahip.

Sonuçlar Doğu’da eski klâsik sol seçmenlerin gerilediğini de gösteriyor. Seçimden sonraki gün partinin eş liderleri Janine Wissler ve Susanne Hennig-Wellsow meclis küme önderi Dietmar Bartsch ile birlikte basın toplantısı düzenlediler. Hennig-Wellsow, “Ağır bir hezimet aldığımızı biliyoruz. Lakin seçimde yaşanılan düşüşün açıklaması o kadar kolay değil” dedi. Wissler de “derin bir yarık” olduğunu söyleyerek “Hataları tahlil etmek gerekiyor” sözünü kullandı.

Parti bu seçimlerde hiç görünmediği kadar medyada göründü. Koalisyonda yer alma ihtimalleri konuşuldu. Hatta Hristiyan Birlik başbakan adayı Armin Laschet SPD’ye muhalifliğini bile Sol Parti ile koalisyona açık olması üzerinden yaptı. Sol Parti birinci sefer marjinal sol olarak değerlendirilmedi, hakarete uğramadı. Görünür, konuşulur oldu. Hatta aşikâr bir sempati de topladı tahminen, ancak tekrar de almak istediği oyu almadı ve var olan oy oranını da koruyamadı.

Hasret Alev Demirel.

‘BÜTÜN GAYE HÜKÜMETE GİRMEKMİŞ ÜZERE DAVRANILMASI ÇIKMAZA SOKTU’

Bunun sebeplerinin ne olabileceğini çok genç yaşından beri parti içerisinde çeşitli misyonlarda bulunmuş olan ve AB Parlamentosu Sol Parti milletvekili Hasret Alev Demirel şöyle kıymetlendirdi:

”Tek bir sebebi yok bu oy kaybının, elbette tek bir açıklaması da yok. Fakat ana sıkıntılardan birisi yeni seçilen parti önderlerinden bilhassa Hennig-Wellsow’un kırmızı-kırmızı-yeşil koalisyon stratejisini tercih ederek seçimlere girmesi oldu. SPD, ‘Biz toplumsal bir partiyiz’ diyor lakin Toplumsal Demokrat Parti’nin realitesine baktığımızda toplumsal alandaki bütün kısıtlamaları yapan partilerden biri. Yeşiller ‘Biz iklim, çevre partisiyiz’ diyor lakin bu partinin realitesine bakıldığında otoban yapılması için ağaçların kesilmesine de evet diyebiliyor. Bütün gerçek büyük projelerde Yeşiller Partisi’nin savunduklarının bilakis bir siyaset izlediklerini görüyoruz. Olağanda Sol Parti bu partilerin yanlışlarını, eksikliklerini teşhir eder. ‘Elbette hükümete açığız lakin bizim kırmızı çizgilerimiz var. Yanlışsız bir çizgide hükümete varsanız biz de varız’ der. ‘Yoksa partinin muhalefette de değerli bir misyonu vardır. Bunu önemsiyoruz’ der. Fakat bu seçimlerde partinin merkezinden çıkan sözlere bakıldığında ne SPD’ye ve Yeşiller’e yönelik bir muhalif çizgi var, ne de CDU hükümetten gitsin çizgisi var. Olaf Scholz, Die LINKE ile hükümete girmek istemiyordu. Bunu, FDP’ye karşı koalisyon görüşmelerinde koz olarak kullanmak istedi. Seçimlere giren bir partinin hükümete girmek istemesi yanlış değil. Lakin bütün maksat buymuş üzere bir çizgiden gidince orada da bir çıkmaza girildi. SPD’ye karşı muhalefet yapmayınca beşerler Sol Parti’nin dediklerini o kadar uç noktadan olmasa da ‘SPD de diyormuş o halde bunları seçelim. Bunlar hükümet kurabiliyor’ diye düşündü. Sol Parti toplumsal uğraşta, siyasi arenada kendi rolünü bulamamış bir parti üzere ortaya çıktı. NATO’ya karşıyız deyip seçim programına NATO’yu koyup buna dair sorulara sonra kaçamak yanıt vermeye çalışılması üzere, seçim kampanyasında çeşitli yetersizlikler vardı. Seçim stratejisinin ayakları yere basmadı. Örneğin korona krizi önemli bir krizdi ve bu krize karşı kâfi karşılığı da vardı. Ancak bu seçim kampanyasında bu kriz gereğince söylem edilmedi. Sağlık sistemindeki yetersizlikle, toplumsal ekonomik krizle ilgili söyleyebileceği çok şey vardı. Bunlar büsbütün göz arkası edildi.”

Fakat Sol Parti’nin aşikâr ki kendi içinde strateji üretmede de sıkıntıları var. Bir yeniliğe muhtaçlık duyuyor ancak bu yeniliği nasıl yakalayacağına dair ortak bir içerik üretemiyor. Farklı fraksiyonlardan oluşan parti, ‘hedef ne ve oraya nasıl varacak?’ sorularının karşılığını şimdi bulabilmiş değil.

Hasret Alev Demirel yenilenme stratejinde yapılan yanılgı için ise şunları söylüyor: “Sosyal demokrat bir çizgiyi tercih eden bir Sol Parti, dünyada toplumsal demokrat çizgide en önemli tarihî birikimi olan, Almanya’nın en eski partilerinden biri Toplumsal Demokrat Parti’nin yerine geçemez. Toplumsal Demokrat Parti ne kadar zayıflarsa zayıflasın sendikalarda, toplumsal vakıf ve derneklerde güçlü bir geleneği var. Onun yerini doldurmak için adım atarsan çizgin ve bahtın de ona bağımlı olur. O, Schröder yoluna girerse sen güçlenirsin. O kendisini biraz toparlarsa, klasik toplumsal demokrat çizgisine girerse sen düşersin. Toplumsal alanda, toplumsal, siyasal, ekonomik alanlarda yapılan yanlışları sahiden lisana getirirsen, bunu da iyi bir tahlille, bugünün iktisadını sorgulayabilen ve ona yanıt olabilen bir parti olarak ortaya koyarsan başarırsın. Die LINKE’nin bu noktaya kendisini adaması gerekiyor.

Kaynak: Gazeteduvar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir