Çocukluk travmasının kalıcı etkileri incelendi: 2 bin kişi, 9 yıl boyunca gözlemlendi

Carly Casella Hollanda’da 2 bini aşkın yetişkinle sürdürülen dokuz yıllık bir araştırma, çocukluk çağında maruz kalınan makus muamelenin …

Carly Casella

Hollanda’da 2 bini aşkın yetişkinle sürdürülen dokuz yıllık bir araştırma, çocukluk çağında maruz kalınan makus muamelenin, hayatın ilerleyen periyotlarında daha düşük kaliteli bağlar kurulmasıyla kontaklı olduğunu ortaya koyuyor. Daha evvel yapılan araştırmalar, çocukluk çağında maruz kalınan makus muamele ya da ihmallerin yetişkinlik devrinde inanç hissinden mahrum bağ modellerine neden olabileceğini açığa çıkarmıştı; buna rağmen, kelam konusu yeni araştırma daha da ileri gidiyor ve bu tip meselelerin öncelikle çocukluk çağı travmalarıyla ilişkisi olan şiddetli depresyondan kaynaklandığını gösteriyor.

Büyük bir küme insan neredeyse on yıldan beridir müşahede altında. Araştırmacılar, araştırmanın birinci, ikinci, dördüncü ve altıncı yıllarında, iştirakçileri depresyon ve anksiyete bağlamında değerlendirmeden geçirdi. Dördüncü yılda, çocukluk çağında maruz kalınan makus muamelelerin varlığı da ele alındı. Dokuzuncu yılda, iştirakçilerin münasebetlerinin kalitesiyle birlikte bağlanma usullerini değerlendirdiler.

DÖRTTE ÜÇÜ DEPRESYON VE ANKSİYETE SAHİBİ

İştirakçi kümesinin dörtte üçünden biraz fazlası, [çocukluk devrinden kalan] depresyon ya da anksiyete hikayeleri aktardı. Daha eski bulgularda görüldüğü üzere, araştırmacılar makus muameleye maruz kalan iştirakçilerin da daha şiddetli depresyon ve telaş bozukluğu sorunu yaşadıklarını gördüler.

Kelam konusu şahıslar bunun yanı sıra (düşük bağımsızlık hissi ve çok yakınlık seviyeleriyle örneklenen) ‘kaygılı bağlanma’ ve (yüksek seviyede bağımsızlık ve yakınlıktan rahatsızlık duymakla örneklenen) ‘kaçıngan bağlanma’ da dahil olmak üzere, daha düşük kaliteye sahip bağlar ve daha yüksek seviyede itimattan mahrum bir bağlılık duygusu yaşadıklarını bildirdiler.

Araştırmacılar, bütün bu etkenlerin birbirleriyle ne çeşit bir kontağı olabileceğini bulmak için çeşitli yollar denediler. Cinsiyet, yaş ve eğitim seviyesini denetim ederken, berbat muamele ile kalitesiz samimi alakalar ortasındaki kontağın ‘güvensiz bağlanma’ ve depresyon şiddeti yoluyla “tam manasıyla aracılık ettiğini” keşfettiler.

Araştırmacılar, bir etkenin başkasına nasıl neden olduğu anlamak için altı farklı yolu modellediler ve elde ettikleri bulgular, bu tıp inanç hissinden mahrum bir bağlılığın gelişebileceği iki farklı yolu ortaya çıkardı. En güçlü yol, çocukluk çağında maruz kalınan makûs muameleyi git gide artan depresyon şiddetine, telaşlı bağlanma ve nihayetinde daha düşük kalitedeki münasebetlere bağlıyordu.

ÇOCUKLUKTA YAŞANANLAR TÜM ÖMRÜ ETKİLİYOR

Muharrirler, “Bu yol, çocukluk çağında makûs muameleye maruz kaldığını lisana getiren kimi insanların keyifsiz bir ruh hali ve öbür depresif belirtileri geliştirebileceğini, daha bağımlı ve inançsız bir hale gelebileceğini, daha fazla ‘ilgi meraklısı’ olarak algılanabileceğini, bağlarında daha çok sorun yaşayabileceğini ve bunun da ilerleyen süreçte ilgilerinin kalitesini olumsuz tarafta etkileyebileceğini gösteriyor” diye not ediyorlar.

İkinci yol da [maruz kalınan] makus muameleyi depresyonla ilişkilendiriyor; lakin bu sefer daha düşük kaliteye sahip alakalara yol açan etken ‘kaçıngan bağlanma’. Muharrirler, kaçıngan bağlanma yaşayan eşlerin/partnerlerin içtenliği reddetme ve diğerlerine güvenmeyi ve inanmayı daha sıkıntı bulma eğilimi taşıdıkları için bu son adımın gerçekleştiğini söz ediyorlar.

Bilhassa de her bir faktörün başkasına nasıl ve neden yol açabileceğini anlamak istiyorsak, bu yolların her ikisinin de daha ileri araştırmalarda tekrarlanması gerekecek. Bu araştırmadaki örneklem genişliği ziyadesiyle büyük olsa da, şiddetli depresyon yaşayan kimi bireyler araştırmadan ayrıldı, bu durum ise tam olarak temsili olamayacağı manasına geliyor.

Buna ek olarak, çocukluk çağında maruz kalınan makûs muamele geçmişten bugüne aktarıldığı için, hatırlanan anıların gerçek olup olmadığını lisana getirmek sıkıntı. Bununla birlikte, ulaşılan bulgular, çocukluk çağında yaşanan makûs muamele ya da ihmalin bir insanın daha sonraki hayatında sıhhati ve refahı üzerinde kalıcı tesirleri olabileceğini ortaya koyan araştırmalarla büyük oranda uyumlu görünüyor.

Araştırma müellifleri, “Ebeveynleri, öğretmenleri, pratisyen tabipleri ve genel olarak halkı, çocukluk çağında yaşanan berbat muamelenin zihin sıhhati ve samimi bağlar üzerindeki olası yıkıcı tesirleri konusunda bilgilendirmek, daha yanlışsız teşhis konulmasını ve sorunun erken tespit edilmesini sağlayabilir” diyorlar.


Yazının yepyenisi Science Alert sitesinden alınmıştır. (Çeviren: Tarkan Tufan)

Kaynak: Gazeteduvar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir