Beşinci yıl anmasında oğlu konuştu: O acı ne yazık ki hafiflemiyor

Akciğer kanseri nedeniyle 16 Eylül 2016’da hayatını kaybeden sanatçı Tarık Akan için Bakırköy Zuhuratbaba Mezarlığı’nda bulunan kabri başında …

Akciğer kanseri nedeniyle 16 Eylül 2016’da hayatını kaybeden sanatçı Tarık Akan için Bakırköy Zuhuratbaba Mezarlığı’nda bulunan kabri başında anma merasimi düzenlendi. Merasime çocukları Barış Üregül, Yaşar Üregül, Hasret Üregül ile Bakırköy Belediye Lideri Bülent Kerimoğlu, Bakırköylü Sanatkarlar Derneği (BASAD) Lideri İlhan Gülek, kurucu olduğu kolejin öğrencileri ve sevenleri katıldı. Akan’ın kabrine karanfiller konuldu, dua edildi.

“DAHA DÜN OLMUŞ GİBİ”

Merasimde konuşan oğlu Barış Üregül, “Biz ailesi ve bütün sevenleri olarak okulda bir anma düzenledik. Buraya çocuklarımızla karanfil bırakmaya geldik. 5. sene. Dışarıdan bakılınca uzun bir vakit üzere geliyor ancak bizim acımız güya daha dün olmuş üzere. O acı ne yazık ki hafiflemiyor. Muvaffakiyetlerini, hoş anıları hatırlayıp yad etmek istedik. Bütün sevenleri de burada teşekkür ediyoruz herkese” diye konuştu. Bakırköy Belediye Lideri Kerimoğlu da, “Sevenleri olarak rahmet diliyoruz. Işıklar içinde uyusun” dedi.

SON RÖPORTAJ ODATV’YE

Tarık Akan’ın son periyotlarında verdiği en geniş kapsamlı röportajda Odatv’ye ülke gündemini anlatmış ve bakın neler söylemişti:

18 Eylül Pazar 2016 günü yayınlanan Murat Sökdü’nün haberi şöyleydi:

O Türk sinemasının efsane isimlerinden. 1949 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Tarık Akan, 1970 yılında “SES” mecmuasının düzenlediği yarışla “erkek güzeli” seçildi ve sinema dünyasına adım attı. Artık hayatı değişmişti. Cankurtaranlık ve balıkçılık yaptığı günler geride kalmıştı. Yeşilçam Türk Alain Delon’unu bulmuştu. O devir bilhassa genç kızlar Tarık Akan posterleriyle yatar, sinema tabiriyle bebek yüzlü salon çocuğuna peş peşe evlilik teklifleri yağdırırlardı.

GAZETECİLİK ENSTİTÜSÜ MEZUNU

Bu güne kadar 100’ün üzerinde sinemada rol aldı. Antalya Altın Portakal ve Cannes Sinema Şenlikleri olmak üzere sayısız mükafatları bulunan güzel aktör, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği ve birebir vakitte da Gazetecilik Enstitüsü mezunu. Gazetecinin halinden anlıyor. Ne de olsa meslektaş ruhu var. O mürekkebi yalamış, dirsek çürütmüş bir defa. 5N-1K burnunda tütüyor. Objektif görünce gülümsüyor, dayanamıyor anılarını tazeliyor. Okulunu bitirdiği gazetecilik mesleğini hiç yapmadı fakat 1976 yılında başrolünü Müjde Ar’la paylaştığı “öyle olsun” isimli sinemasında gözü pek bir gazeteciyi canlandırdı. Bu onun birinci ve son tecrübesi oldu.

YILMAZ GÜNEY İLE YENİ BİR DÜNYA

Yeşilçam’ın bebek yüzlü çocuğu, 1970’li yılların sonlarına gelindiğinde ise toplumsal içerikli sinemalarıyla de sinema tarihine damga vuruyordu. Zira Yılmaz Güney’le tanıştığında hayatı bir defa daha değişiyordu. Artık Yılmaz Güney’in onun hayatında farklı bir yeri olmuştu. Topluma bildiri vermek istiyor, anlatmak istediklerini kamera önünde hayata geçiriyordu. Bilhassa uluslar ortası mükafatları kasıp kavuran Yılmaz Güney imzalı “Yol” ve “Sürü” sinemaları yeni bir çığır açmıştı onun hayatında. 1982 yılında Cannes Sinema Şenliği’nde “Yol” sineması Altın Palmiye alırken, Tarık Akan da unvan değiştiriyordu O artık sadece damat Ferit değil, “Yol” demek, “Sürü” demek, “Yılmaz Güney” demekti. Bugün 63 yaşında ancak hala karizmatik, güzel ve mütevazı. Hayat arkadaşı Acun Günay’la 23 yıldan bu yana keyifli bir beraberlikleri var.

SANATA VE SANATKARA SAYGISIZLIĞI HAZMEDEMEZDİ

Sanata ve sanatkara bakış açısı çok farklı. Sıra dışı fikirleriyle de ülke gündemine epeyce hakim. İktidarı da “sanata ve sanatkara saygısızlık yapıyorlar” diyerek çok sert eleştiriyor. Hayranı olduğu Mustafa Kemal Atatürk’ün, “sanatkar el öpmez, eli öpülür!” kelamını de “tak” diye yapıştırıyor usta aktör. O bir memleket sevdalısı. Dolu ve anlatacak çok şeyi vardı. O yüzden ülke gündemi birinci sırasında. Zira içi parçalanıyor, canı acıyor.

ANNE BAŞIMDA BİR VAR ACI BİR TUTANAK

Maziye seyahat yapıyoruz evvel gözleri doluyor. Kahvesini yudumlarken o günleri adeta tekrar yaşıyor. 1981 yılında Almanya’da yaptığı bir konuşma o periyot Tercüman gazetesinin taraflı ve iftira dolu manşetiyle çarpıtılarak maksat gösterilmişti. Yurda dönüşte ise havaalanında tutuklanmıştı. Sinemanın bebek yüzlü çocuğu kendini bir anda pembe hayalden uyanıp karanlık zindanlarda bulmuştu. Siyasi şubeler, soğuk hücreler, bitli fareli koğuşlar ve uykusuz geceler…

UĞUR ABİ BOŞUNA DEMEMİŞ MÜJDAT GEZEN BÜYÜK ADAM DİYE

Sevgili Uğur Dündar’ın kadim dostu usta tiyatrocu Müjdat Gezen’in Almanya dönüşü uçakta söylediği, “Sana hiçbir şey olmayacak, göreceksin bak. Elini kolunu sallayarak dışarı çıkacaksın” kelamları 2002 yılında çıkardığı birinci ve tek kitabının en can alıcı kısmı. Tarık Akan o periyot 2,5 ay soğuk hücrede mahpus yatmış, büyük hiciv ustası Müjdat Gezen Tarık Akan’ı bir an olsun yalnız bırakmamıştı. Usta tiyatrocunun bu çabası sinemanın isyankar çocuğuna ilham kaynağı olmuştu. Ortadan yıllar geçse de o günlerin baskılarını, acılarını unutamadı. Yaşadıklarını kaleme aldı. “Anne Başımda Bit Var” o kuvvetli günlerin acı bir tutanağı.

AZİZ NESİN’İN MİRASINI YAŞATIYOR

Tarık Akan sanatçı kişiliğinin yanı sıra eğitim gönüllüsü olarak da biliniyor. Taş Özel İlkokulu tam 200 yıllık bir bina. 22 yıldan bu yana da eğitim veriyor. 1991 yılında daha evvelce kendisinin de okuduğu Taş Özel İlkokulu’nu yap işlet devret sistemi ile alarak Özel Taş Koleji’ni kuran Akan, toplumsal sorumluluk projesini yerine getiriyor. Ayrıyeten Aziz Nesin’in vefatından sonra vazifeye gelen oğlu Ali Nesin’den vakıf başkanlığını bölüm aldı.

ATATÜRK’E HAKARETİ İÇİNE SİNDİREMEDİ

Ben bugünkü Türkiye’yi içime sindiremiyorum. Şu hale bir bakın. Memlekette ne sinema, ne tiyatro ne de sanatçı bıraktılar. Üstelik sanata ve sanatkara hürmet da kalmadı.Sohbetimize başlarken aklına çabucak Meclis’te oylanan Suriye tezkeresi geliyor. Büyük bir heyecanla “Tezkere ne oldu” diyor. Ben de “Meclisten geçti” diyorum. Adeta çöküyor. “Eyvahlar olsun, şok oldum. Bu nasıl bir akıl eseri diyor.” Yazık hem de çok yazık… Biz kaldığımız yerden devam ediyoruz sohbetimize… “Bu yüzden teklif aldığım sinema ve dizi projelerini ret ediyorum. Bir manada boykotta diyebiliriz! Büyük devlet adamı Atatürk’ün manevi bedellerine çabucak her gün hakaret ediliyor, kahroluyorum” diyecek kadar yürekli ve bir o kadar da öfkeli. Pekala Tarık Akan’ı isyan noktasına getiren neydi. Efsane aktör günümüz Türkiye’sinin portresini çizdi.

TAM BİR MUSTAFA KEMAL HAYRANIYDI

“Bu gün Türkiye’nin hali tek sözle içler acısı” diyor. Atatürk’ün manevi kıymetlerine, mirasına ve fikirlerine yapılan taarruzları hazmedemiyor ve başlıyor konuşmaya. Atatürk’ü özlüyorum. Eminim ki benim üzere düşünen milyonlarca insan var. Mustafa Kemal ideolojisini, kudretini, devlet adamlığını özlüyorum. O büyük bir dünya başkanıydı. Bakın, Türkiye Cumhuriyeti kurulduğu günden bu güne kadar hiçbir komşusuyla bu halde makûs olmadı. Hiçbir vakit komşularıyla savaş noktasına gelmedi. Fakat Kıbrıs’ı ayırıyorum, o bir istisna. İçinde bulunduğumuz süreci yönetecek, yönlendirecek başkanı bugün orta ki bulasın. Ülke yönetmek farklı bir sanattır. Bizler büyük lider Mustafa Kemal Atatürk şuuruyla yetişmiş ve onun çizgisinde yürüyen insanlarız.

MUSTAFA KEMAL’İ HAZMEDEMİYORLAR

Atatürk’e ataklar 1980 darbesini fırsat bilen kesitlerin en yüksek noktaya çıkmış bir anlayışıdır. 80’den 2000’li yıllara kadar bunu çok fazla başaramadılar. Atatürk düşmanlığı kıskançlıklarından kaynaklanıyor. Bunlar Mustafa Kemal’in saçının teli dahi olamazlar. Şu kurguya bir bakın: AKP 2002 yılında iktidara geldiğinde son derece şuurlu, iyi kurgulanmış ve sistematik bir biçimde ve nitekim altında bir fikir hazinesinin yattığına inandığım senaryoları sahneye koydular. Bunların doğrultusunda her yıl adım adım lakin “geriye” yanlışsız tabi, zira bunların zihniyetinde ileriye yönelik adımlar atılmadığı için bu türlü diyorum maksatlarına ulaşıyorlar.

ESAD’A DEĞİL AYNAYA BAKSIN

Dedim ya sistematik metot diye. Öncelikli maksat noktaları eğitim kurumları oldu. Cumhurbaşkanının üniversitelere atadığı rektörlerle buralar ele geçirildi. Akabinde başka kurumlar. Başımızda güya bir başbakan değil, kral var. Tayyip demokrasiden kelam ediyor ancak demokrasiyle ilgisi bile yok. Tek başına istediği kararları veriyor, uyguluyor ve uygulatıyor. Bu türlü bir idare usulü görülmüş şey değil. Ne yazık ki Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti’nde bugün kendini kral zanneden bir Başbakan tarafından yönetiliyoruz. Esasen başkanlık niyetinin altında yatan gerçek budur. Tek adam idaresi. Suriye’de Esad’a kızıyor lakin bir dönüp aynaya baksa ne hoş olacak. Ne göreceğini kendisi de biliyor o yüzden bakmaya yürek edemiyor!

TAYYİP SARFİYAT O PARTİ BİTER

Bu türlü bir tezkerenin meclisten geçmiş olması utanç verici olduğu kadar büyük bir skandaldır. Şok oldum. Kimse kıvırmasın. Bu ismi konulmamış yani (açıklanamayan) savaş tezkeresidir. Asla bu savaşın olmaması gerekir. Şayet ordu Suriye’ye girerse Tayyip’in ayakta kalmasına imkan ve ihtimal yok. Bir tek Türk askerinin orada ölmesi demek, felaketler zincirinin büyük halkalarla genişlemesi manasına gelir. Zira bu bizim savaşımız değil. Bakın şunu açık ve net bir halde söylüyorum, Ordu Suriye’ye girerse Tayyip sarfiyat, o parti de biter. Suriye tezkeresi Tayyip’in gidiş tezkeresi olur. Meclis oylamasında bu kararı alan AKP ile birlikte MHP de masraf. MHP başkanı Bahçeli de AKP’nin değirmenine su taşımaya devam ettiği sürece siyasi hayattan yok olur.

MHP’Yİ AKP’NİN ART BAHÇESİ GÖRÜYORDU

Ben tezkere oylamasında AKP’nin tek kalacağını CHP, MHP ve BDP’nin asla tezkereye onay vermeyeceğini varsayım etmiştim. Ve bu tezkere kararının meclisten çıkmayacağını savunmuştum. Ama yanılmışım. “Eyvahlar olsun” dedim ve adeta şok oldum. Fakat bir şeyi atlamışım. MHP tekrar yaptı yapacağını. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde de ani bir hareketle aksiye döndü, AKP’nin istediği adamı Cumhurbaşkanı yaptı. Bu yanlışları da motamot devam ediyor. İşte bu yanılgılar mecliste muhalefet yapacak güçlerini de kesiyor. Geçmişte Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde AKP ile bir arada hareket eden MHP’nin Cumhurbaşkanı’na bugün ve yarın kızmaya hiç hakkı yoktur. Zira Abdullah Gül’ün Çankaya’ya çıkmasında Bahçeli’nin büyük emeği vardır. Yani bu türlü muhalefet varken daha diğer ne söylenebilir ki.

BEN ASKER ÇOCUĞUYUM BU GÜNE KADAR HİÇ KORKMADIM

Artık susma değil konuşma vakti. Aslında başımıza ne geldiyse susmaktan geldi. Benim babam albaydı. Asker çocuğuyum. Babam Türk ordusunda yıllarca onuruyla vazife yaptı, aslan üzere de emekli oldu. Şunu anlatmak istiyorum. Dehşetin ecele yararı yok. Zira bu türlü bir Türkiye’yi içime sindiremiyorum. Mustafa Kemal Türkiye’si bu değil. Görüntüye bir bakın. Türk ordusunu hallettiler. Kumandanlar, milletvekilleri, gazeteciler Silivri’de. Yani stant yapsanız hepsini bir ortaya toplayamazsınız. Çok yazık…

TİYATROLAR KAPATILMAK ÜZERE

Ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Sanata ve sanatkara verilen kıymet ortada. Tiyatrolar bitti, kapatılmak üzere. Son olarak devlet tiyatrolarının özelleştirilmesi kararı alındı, karşı çıkan kim varsa kara listeye girdi. Yani bu nasıl bir anlayış anlamak mümkün değil. Dünyanın demokrasiyle yönetilen gelişmiş ülkelerinde sanata ve sanatkara kıymet verilir, devlet teşviki sağlanır. Sanatkarların fikirleri alınır, projeleri desteklenir. Lakin bizde her şey aksine işliyor. Sanatkara “yaşama öl” deniyor.

SİLİVRİ DE BİR TANE HATALI İNSAN YOK

Artık ismine başbakan dediğimiz kral, kendine karşı gelen, muhalefet eden herkesi içeri attırıyor. Kumandanlar, gazeteciler hatta bilim insanları. Yanılmıyorsam yeni cezaevlerinin inşası da başlatılıyor. Bakın bilhassa şunu son derece açık yüreklilikle söylüyorum ben Silivri’de yatan bu insanların büsbütün hatasız olduklarına yürekten inanıyorum. Adalet bir gün kesinlikle tecelli edecek fakat bu insanların hapishanede geçen yıllarını geriye kim verecek?

BU TÜRLÜ BİR TÜRKİYE GÖRMEDİM

Bugün Suriye’ye tezkere çıkıyor fakat TSK bünyesinde vazife yapan üst seviye generallerin sayısını toplasak herhalde Silivri’de yatan paşalarla muadildir. İktidarın güvenlik güçlerine karşı bakışını ortaya koyduğumuzda polisi ve orduyu hallettiklerini görüyoruz. İsmine Ergenekon, balyoz dedikleri operasyonlarla içeri alınanlara şöyle bir bakalım. Bunların hepsi özel yetkili mahkemelerin yanlışlarıdır. Bu düzenek yanlış ve farklı işliyor! Yandaşa dokunan yok lakin kral’ı eleştirenlere, muhaliflere nefes aldırılmıyor. Sonu olmayan karanlık bir yoldayız. Tayyip önderliğindeki iktidar şu anda avucunun içerisinde bildiği her şeyi yapıyor. Parmağıyla işaret ettiği beşerler içeri alınıyor. Ben 63 yaşındayım bu türlü bir Türkiye hiçbir vakit görmedim.

TAYYİP’İ YANDAŞ MEDYA YOLLAYACAK

AKP yandaş medyayla birlikte yürüyor. Maalesef bu kavram oluştu. Böylesi de Cumhuriyet tarihinde birinci oluyor. Bir başbakan düşünün ki kendi kongresine seçmece medyayı davet ediyor lakin işine gelmeyen haberleri tüm gerçekliğiyle yayınlayan medya organlarını kongreye almıyor. “Bu benim özel günüm. Canımın istediğini alırım, istemediğini almam” diyerek bir manada kendini Türk insanına şikayet ediyor. Bu trajikomik bir günümüz Türkiye tablosudur. Muhalif gazeteler Tayyip’in işine gelmiyor. Zira gerçekler acıdır. Bu halkın haber alma özgürlüğüne vurulan darbedir. Aslında burada medya kuruluşları değil, halk cezalandırılıyor. Halkımız bunun farkına varmalı. Halkın sesini kısıyorlar. Tayyip çabucak her gün köşe müelliflerine, medya işverenlerine talimat yağdırır üzere konuşuyor. Bakın Tayyip’in gidişi yandaş medyanın pompalamaları sonucu olacak. Bu tezkere süreci bunu gösterecek.

BİBER GAZI İLE TERBİYE BİZİM ÜLKEYE MAHSUS

İktisat deyince şöyle bir off çekiyor. Artırım yağmurlarını işaret ediyor ve tatlı bir tebessümle konuşuyor. İnanın Milletin hali perişan. Son artırımlar beli bükük olan vatandaşı kambura çevirecek. Enflasyon oranlarıyla halkın oranlarının tuttuğu hiçbir vakit görülmemiştir. Aylık açıklanan enflasyon sayılarıyla vatandaşın çarşı-pazar hesabı “şaşı bak şaşır” dedirtir. Halkın da büyük reaksiyonu var lakin beşerler korkuyor, sesini çıkaramıyor. Sesini çıkaran biber gazıyla terbiye ediliyor. İşte kelamın özü bu…

Kaynak: Odatv

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir