Aynayı tuttum şehre

Hayatta her şey değişir, hiçbir şey birebir kalmaz: meskenler, mahalleler, kentler, beşerler, ilişkiler… Değişimse mutlak manada iyi ya da makus …

Hayatta her şey değişir, hiçbir şey birebir kalmaz: meskenler, mahalleler, kentler, beşerler, ilişkiler… Değişimse mutlak manada iyi ya da makus değildir; bazen düzgüne, hoşa yanlışsız yol almanın öteki ismi olur, bazen de tahribatın. Ketebe Yayınları’ndan çıkan Şehir Yıkılırken romanında Nuri Sincanlı bize insanın heva hevesinin, ihtiraslarının eşlik ettiği değişimin nasıl bir tahribata yol açtığını, bizi kimi vakit eski günlere götürüp nostaljik hislere bürüyerek, kimi vakit da insanın aciz tarafını tüm çıplaklığıyla önümüze sererek gösteriyor.

Romanın belkemiğini oluşturan karakter olan Erenköy eşrafından Emin Beyefendi, sohbetlere katılan, tasavvuf terbiyesi almış, iyi niyetli, kanaatkâr lakin disiplinden ödün vermeyen, tahminen kimilerinin gözünde aksi denebilecek bir ihtiyar. Erenköy mahallesinin vakit içerisinde müteahhitlerin elinde nasıl yok olduğunu, mahalle diye bir şeyin kalmadığını yakinen deneyim ettiğinden, hem kaybettiği eşinin yadigarı olarak hem de eski “yaşayan” kentin bir nişanesi olarak gördüğü bu müstakil konutunu korumak, onu adeta tek başına bir mahalleye dönüştürmek için meskeninin bahçesine bir kuyu açtırma niyetindedir. Lakin hiçbir şey Emin Bey’in hayal ettiği kadar kolay gerçekleşmeyecek ve bu kuyuyu açtırma serüveni, artık yalnızca kızı ve damadından ibaret kalan ailesinin de çeşitli imtihanlarla yüzleştiği bir sorun haline gelecektir.

İNSANOĞLU VE İHTİRASLARI

Şehir Yıkılırken, Nuri Sincanlı, Ketebe Yayınları 2021, 172 sayfa

Romanda müspet insanın timsali olan Emin Beyefendi, baklava işinde ehil olmasına, üstelik hayli de istek görmesine karşın dükkânı büyütmeye, ikinci şubeyi dahi açmaya yanaşmayan birisidir. O, ihtiraslarını yenmiş, kendi yağıyla kavrulmaya alışmış, alıştığı ve iyi olduğuna inandığı sistemi devam ettirme çabası içerisindedir. Fakat ihtiraslarının kölesi olduğunu roman boyunca çeşitli vesilelerle gördüğümüz damadı Ziya, onun neredeyse zıttı bir tablo çizer. Dükkânı büyütmek ister, daha çok ve daha kolay kazanacağı işlerin peşinde koşmak ister. Lakin güçlü karakterli olmayışı ve her kabın rengini alması sebebiyle hiçbir işte muvaffak olamaz. Babasını şad etmekten öbür gayesi olmayan eşini kararsızlıkları, düşüncesizlikleri ve berbat arkadaşlıkları sebebiyle üzerken, kayınpederinin elinden de Erenköy Meskeni olan bu yadigâr mülkü alma uğraşındadır.

Zıt karakterlerin çatıştığı romanda, bir manada yeterlinin berbata galip gelme gayreti kuyu üzerinden verilmektedir. Bu imge üzerinden aileyi, mahalleyi, semt insanlarını, kentin dönüşümünü, yıkımları, insanın bitmez tükenmez hırsını, dünyanın geçiciliğini anlatan Sincanlı, canlı diyaloglarla zenginleştirdiği romanında her bölümden insanın fikirlerine yer vermektedir. Dolandırıcılara da, mülteci duvarcılara da, boşboğaz ustalara da, kalbi kırık bayanlara da kendi veçhelerinden bakılan roman, biteviye değişen kente ayna tutarak kendi hâl-i pürmelâlimize bakmamızı sağlıyor.

Kaynak: YeniŞafak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir